Ik was 12 toen ik met school op sneeuwklassen naar Zwitserland ging, en daar mijn eerste filmrolletje volschoot. Eén van die foto's vond men thuis zo mooi dat hij werd uitvergroot en jarenlang boven de schouw heeft gehangen.
Was dit het begin van een hobby die 30 jaar later, in het digitale tijdperk tot een passie uitgroeit,of was het pas in het jaar '80 toen we een eerste buitenlandse reis maakten,nl naar Tunesie en waarvan ik nadien erg teleurgesteld was in onze foto's.Zeker toen we ze vergeleken met medereizigers.Ik vond dat onze foto's niet "spraken, niet "leefden.
De aankoop van een echt fototoestel volgde en de analoge SLR Minolta XG1 werd een trouwe metgezel; ook een telelens en groothoeklens volgden en zo heb ik me jarenlang geamuzeerd en het opgroeien van de kinderen op papier vastgelegd;wel zonder veel van fotografie te kennen.
Omwille van de prijs werd er vrij vlug overgegaan naar dia's en zo staat er een hele verzameling stof te vergaren in de kast.
3 kinderen en veel gesleur later ging ik terug over tot een gewoon compact toestel, dat werd makkelijk overal in de handtas meegenomen, terwijl het andere materiaal me teveel bagage werd.
En toen ontdekte ik het digitale tijdperk, via een Medionneke van de Aldi. Een kleine 2 jaar hield ik het daarmee vol, het ging mee in de fietstas als we fietstochten maakten, in de handtas als de kinderen handbalmatch hadden en zo liep ik al vrij vlug tegen enkele beperkingen op.
Via een mini-cursus van Renovat kwam ik wat meer te weten over diafragma,sluitertijden,belichting enz...De microbe had me te pakken.
Dat jaar volgde ik reeds avondcursus photoshop in het KCST en toen werd er een nieuwe cursus opgericht:nl digitale fotografie en ik wist dus direct wat ik het volgende schooljaar zou gaan volgen.
Een nieuw toestel was de volgende stap.Maar met het uitpluizen van het internet over alle mogelijkheden werd ik niet zoveel wijzer.Ik zag door de bomen het bos niet meer.Een medecursist photoshop die in een fotoclub in Heers zat en pas was overgeschakeld van anoloog naar digitaal met het toestel Canon Powershot 3s IS,kon me overtuigen zijn keuze te volgen.
Ik kwam helemaal in de ban van het schrijven met licht en tast nog steeds de mogelijkheden en moeilijkheden van de fotografie ermee af.
Ondertussen ontdekte ik ook de Belgische fotografie website Belgiumdigital. Na een tijdje te hebben meegelezen durfde ik het eindelijk aan een eerste foto te posten; wel eentje waar ik al positieve commentaar in de cursus op had gekregen; kwestie van niet meteen als een gieter af te gaan! Regelmatig post ik daar nu een foto ter beoordeling; meestal in het forum natuur en landschappen en macro en close-up.Mijn nick-name daar is Anita HSt-T.
Toen we na een jaar ons "diploma" van digitale fotografie op zak hadden, wilden we met een groepje nog wel wat meer met fotograferen bezig zijn,maar vonden we de stap naar een echte fotoclub nog wat te groot; en zo groeide het groepje FotoVrienden.Maandelijks komen we nog samen, bespreken we foto's, organiseren foto-uitstapjes.
In juli '08 heb ik mijn toestel 2 jaar en heb onlangs mijn 20.000ste klik gemaakt.Stilaan kriebelt het naar ander materiaal en alle info daarover wordt gretig verslonden.Maar zolang de canon PS 3S het nog niet begeeft, kan ik verder sparen en dromen over "het" ideale toestel.
Update - November 2008
Eind september was het dan zover; ik heb de stap naar een spiegelreflex-toestel gezet. Ik had de Canon Eos 450D al een tijdje op het oog en na lang wikken en wegen ben ik bij die keuze gebleven.Er was net een nieuwe Canon lens uit; de EF-S 18-200 IS en denk dat ik met deze lens toch al wat mogelijkheden heb.Enkele weken nadien kocht ik me er dan de EF 50 mm f/1.8 bij omdat ik in de Muziekodroom het concert van Johnny Berlin / Confuse the Cat kon gaan fotograferen. Het is toch weer wennen en veel oefenen om tot een mooi resultaat te komen,maar dat vind ik helemaal niet erg. Hou dus mijn fotoboek maar in het oog....
Januari 2010
Sinds september gestart aan de opleiding FotoKunst aan de Academie Haspengouw in St-Truiden.We zijn met velen begonnen in sept, maar de helft heeft reeds afgehaakt. 2 avonden per week is dan ook een hele investering; maar zolang het leerrijk en plezant blijft probeer ik zolang mogelijk vol te houden; gelukkig heb ik net mijn eerste positieve evaluatie achter de rug :-)